Mimetherapie is een behandelmethode die gericht is op het optimaal herstellen van de symmetrie in het aangezicht na een perifere aangezichtsverlamming (facialis parese). Tijdens de therapie leert de patiënt controle krijgen over de bewegingen van het aangezicht tijdens gelaatsuitdrukkingen, praten, eten en drinken. Wetenschappelijk onderzoek heeft een gunstige werking van mimetherapie aangetoond (Beurskens, 2003) .

Voor wie?
Mimetherapie is aangewezen voor personen met een perifere aangezichtsverlamming die langzaam of slechts gedeeltelijk herstelt. Voorbeelden van restverschijnselen die via mimetherapie worden aangepakt zijn een asymmetrisch (scheef) gezicht (bijvoorbeeld een afhangende mondhoek), te weinig of te veel spanning in de gelaatsspieren, verminderde bewegingsmogelijkheden van de spieren (bijvoorbeeld een onvolledige oogsluiting, onvolledig heffen van de wenkbrauw, etc.), ongewenste meebewegingen (ook synkinesen genoemd (bijvoorbeeld het oog dat gaat meebewegen tijdens het eten of praten), enz.